Het copyright van de blog / columns berust bij Wijzer in Verzuim B.V.. Wilt u teksten gebruiken, neem dan contact met ons op via 06-22243929.

Categoriearchief: Verzuimtips

Wakker worden!

Een werkneemster van onze cliënt werd bij de WIA-beoordeling volledig arbeidsongeschikt bevonden. Al vrijwel sinds de eerste ziektedag was er volgens de bedrijfsarts wisselend sprake van “geen benutbare mogelijkheden” en “marginale mogelijkheden”. Tijdens een periode van marginale mogelijkheden had de werkgever stappen moeten zetten naar re-integratie, aldus UWV, en omdat werkgever dat had nagelaten kreeg werkgever een loonsanctie. Daar had werkgever misschien iets van kunnen vinden, maar daar gaat het nu even niet om. Bij de WIA-beoordeling was werkneemster dus al 3 jaar arbeidsongeschikt. Het verbaasde de werkgever dan ook niet dat UWV bij de WIA-beoordeling vond dat mevrouw volledig arbeidsongeschikt was. Wat werkgever wel bijzonder vond is dat UWV geen IVA toekende.

Ik mocht van de werkgever in bezwaar tegen deze toekenningsbeslissing. Doe ik met liefde en groot plezier natuurlijk.

Het viel mij in het dossier op dat de behandelaar al in een schrijven aan de bedrijfsarts in 2019 aangaf geen therapeutische mogelijkheden meer voor mevrouw te zien. Er loopt nog een behandeling, maar die is gericht op beter slapen en activering. Of daarmee ook herstel zal optreden is maar zeer de vraag. Ik ben dan ook verbaasd als de arts van UWV, werkend onder supervisie van een verzekeringsarts, oordeelt dat een urenbeperking zal verminderen en een aantal aspecten van de beperkingen in persoonlijk en sociaal functioneren zelfs helemaal zullen verdwijnen. Op een termijn van minder dan een jaar. Hoe? Geen idee. Ik vraag mij in mijn bezwaarschrift dan ook hardop af waar deze arts die wijsheid vandaan heeft gehaald (oké, ik heb het wel iets anders verwoord).

De bezwaarverzekeringsarts is het met mij eens; zij kan in het dossier eveneens geen gegevens of argumenten afleiden op grond waarvan de prognose van de belastbaarheid als “redelijk tot goed” zou moeten worden beschouwd. Alsnog een IVA, dus. Uiteraard ben ik blij met dat resultaat en zijn dit soort bezwaarzaken nu eenmaal het werk dat ik graag doe, maar toch steekt het bij mij altijd een beetje als ik het dossier mag sluiten met een positieve rapportage. Want, zo vraag ik mij altijd af, waarom kon UWV dit niet direct concluderen? Waarom is er een wakkere werkgever voor nodig die iemand inschakelt om namens hen in bezwaar te gaan? Wetende dat er ook genoeg werkgevers zijn die nog wel liggen te slapen en dus fors blijven betalen voor een onterechte WGA-uitkering. De besparing voor mijn cliënt is ruim € 145.000,=, dus voor al die slapende werkgevers; word wakker!

Wilt u graag eens met mij overleggen over één van uw dossiers?

Leuk, ik denk graag met u mee! U kunt mij bereiken via onderstaande gegevens:

Bel 06-42079088
Mail naar m.schot@wijzerinverzuim.nl
Of check onze contactpagina

Van 35-80% WGA naar de IVA

Aan een medewerker van onze klant was per februari een WGA-uitkering toegekend in verband met een arbeidsongeschiktheid van 35-80%. Theoretisch zou betrokkene 100% arbeidsongeschikt zijn, maar op basis van een praktische schatting werd het arbeidsongeschiktheidspercentage vastgesteld op zo’n 70%.

Zowel werkgever als werknemer waren het hiermee niet eens. Werknemer deed er alles aan om te blijven werken, voor een uurtje of 6 tot 8 per week. Dat kostte echter wel veel energie. De werkhervatting was dan ook niet stabiel te noemen. Werkgever wilde de werknemer ook zeker nog aangepast werk bieden, maar was van mening dat daar eigenlijk geen loonwaarde tegenover stond.

Wat was er nu precies aan de hand?

De primaire arbeidsdeskundige van UWV had geen contact gehad met de werkgever over de praktische inzet van de betrokken werknemer. Wel had deze arbeidsdeskundige contact gelegd met de casemanager van de arbodienst. Deze heeft aan de arbeidsdeskundige doorgegeven dat de werknemer voor 8 uur in de week hersteld was gemeld. Werkgever had betrokkene inderdaad in het verzuimsysteem hersteld gemeld voor het aantal uren dat werknemer op het werk aanwezig was en had zich hierbij niet gebaseerd op loonwaarde. Lastig om dat achteraf te weerleggen.

Maar als iets lastig is betekent dit niet dat het ook onmogelijk is. De werkgever was bereid om hun “vaste” arbeidsdeskundige een loonwaardebepaling te laten uitvoeren. Deze arbeidsdeskundige kwam tot de conclusie dat de loonwaarde slechts 4,5% was. Dat hielp natuurlijk enorm. Met een goede onderbouwing (al zeg ik het zelf😉) en het rapport over de loonwaardebepaling hebben we bezwaar ingediend tegen het arbeidsongeschiktheidspercentage. Omdat de verzekeringsarts in diens rapportage al had aangegeven dat de beperkingen duurzaam zijn was onze inzet een IVA-uitkering.

De bezwaararbeidsdeskundige was met ons van mening dat met de feitelijk verrichte werkzaamheden niet gesproken kon worden van gangbare arbeid en een functie die normaliter bij werkgever voorkomt. Een praktische schatting was daarmee niet aan de orde, alleen een eventuele verrekening van inkomsten dient plaats te vinden. Wat een mooi resultaat, een IVA vanaf ingangsdatum WIA. Werknemer was blij, kan in rust nog een klein beetje blijven werken als het lukt. Werkgever was ook blij, niet alleen om de besparing van meer dan € 160.000,= maar vooral omdat ze werknemer nog wat lichte werkzaamheden kunnen laten doen als de toestand van werknemer dit op dat moment toelaat.

En dan ben ik natuurlijk ook blij, wat mij betreft een prima start van het weekend, wetende dat ik vorige week bij dezelfde klant een zelfde soort succes heb geboekt. Misschien kan ik bij ze in dienst… heb inmiddels toch al wel een aantal jaren aan salaris voor ze terugverdiend… ach, ik neem genoegen met hun felicitatie, de betaalde factuur en de eer😁

Weten wat Wijzer in Verzuim voor ú kan betekenen?

Neem gerust contact met mij op:

Bel 06-42079088
Mail naar m.schot@wijzerinverzuim.nl
Of check onze contactpagina

Vraag tijdig een herbeoordeling aan

Persoonlijk vind ik het belangrijk dat mensen een uitkering krijgen als zij daar recht op hebben. En dan vind ik het ook belangrijk dat het de uitkering is die bij de situatie past. Dus een IVA als er sprake is van volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid en een WW-uitkering als er (tijdelijk) geen baan beschikbaar is, om maar een paar voorbeelden te geven.

Ik vind het aan de andere kant ook wel een beetje flauw als iemand al sinds 2014 een uitkering geniet, maar er eigenlijk al een poosje geen recht meer op heeft. Daar vind ik wat van. Zo hebben wij een herbeoordeling aangevraagd voor een ex-werknemer van onze publiek verzekerde klant. Hij zat al sinds 2014 “in de WIA”, in de categorie 35-80% arbeidsongeschikt.

Na zoveel jaren kan dat dus 2 kanten op; of hij is zodanig hersteld dat er geen sprake meer is van recht op uitkering dan wel een lager percentage, of zijn situatie is verslechterd en dan is er mogelijk sprake van een IVA. Nou ja, de derde optie is dat er helemaal niets veranderd is, maar dat zie ik eigenlijk niet zo vaak.

Na herbeoordeling blijkt betrokkene <35% arbeidsongeschikt, waardoor zijn uitkering zal worden beëindigd. Nu heeft deze meneer al die tijd dus eigenlijk al verdienvermogen gehad, anders was hij wel 80-100% arbeidsongeschikt, maar als we niet om een herbeoordeling hadden verzocht had hij nog jarenlang een uitkering ontvangen. Weliswaar de vervolguitkering, geen vetpot, maar toch wel een fikse schadepost voor de (ex-)werkgever.

Zoals gezegd; ik vind daar wel wat van. Ik vind het namelijk nogal laks van UWV om deze categorie uitkeringsgerechtigden maar gewoon te laten aanmodderen met een vervolguitkering, al die jaren lang.

De uitkeringsgerechtigde is namelijk veel beter af met een goede begeleiding naar passend werk, dat levert uiteindelijk financieel meer op. Deze meneer heeft van die begeleiding niet zoveel vernomen. Zelf vind ik het heel fijn om te werken, dus ik vul dan maar even in dat dat voor een ander toch ook wel zo zal zijn, maar daarmee begeef ik mij mogelijk op glad ijs.

In dit geval heeft de ex-werknemer ook niet aan de bel getrokken dat hij wel graag hulp zou willen bij re-integreren, dus wellicht is deze meneer een uitzondering. Maar de noodzaak, in ieder geval financieel gezien, om te gaan werken is nu wel groter. Hoe komt hij nu nog aan een leuke job, na 6 jaar WIA? En zonder hulp, want daar heeft hij geen recht (meer) op bij <35% arbeidsongeschiktheid? En toen hij het recht wel had kwam het niet van de grond.

Daarmee ben ik nog steeds van mening dat het terecht is dat een uitkering eindigt als iemand er gewoonweg geen recht meer op heeft, ook voor de portefeuille van de ex-werkgever wel zo prettig, maar die begeleiding in de vervolguitkering zou volgens mij toch echt anders moeten.

En: beste (ex-)werkgever, let er op dat u wel tijdig om een herbeoordeling verzoekt om te voorkomen dat u zomaar een paar jaar teveel aan toegerekende uitkering betaalt.

Contact

Neem gerust contact met mij op als u meer wilt weten:

Bel 06-42079088
Mail naar m.schot@wijzerinverzuim.nl
Of check onze contactpagina