Tag archieven: UWV

Wakker worden!

Een werkneemster van onze cliënt werd bij de WIA-beoordeling volledig arbeidsongeschikt bevonden. Al vrijwel sinds de eerste ziektedag was er volgens de bedrijfsarts wisselend sprake van “geen benutbare mogelijkheden” en “marginale mogelijkheden”. Tijdens een periode van marginale mogelijkheden had de werkgever stappen moeten zetten naar re-integratie, aldus UWV, en omdat werkgever dat had nagelaten kreeg werkgever een loonsanctie. Daar had werkgever misschien iets van kunnen vinden, maar daar gaat het nu even niet om. Bij de WIA-beoordeling was werkneemster dus al 3 jaar arbeidsongeschikt. Het verbaasde de werkgever dan ook niet dat UWV bij de WIA-beoordeling vond dat mevrouw volledig arbeidsongeschikt was. Wat werkgever wel bijzonder vond is dat UWV geen IVA toekende.

Ik mocht van de werkgever in bezwaar tegen deze toekenningsbeslissing. Doe ik met liefde en groot plezier natuurlijk.

Het viel mij in het dossier op dat de behandelaar al in een schrijven aan de bedrijfsarts in 2019 aangaf geen therapeutische mogelijkheden meer voor mevrouw te zien. Er loopt nog een behandeling, maar die is gericht op beter slapen en activering. Of daarmee ook herstel zal optreden is maar zeer de vraag. Ik ben dan ook verbaasd als de arts van UWV, werkend onder supervisie van een verzekeringsarts, oordeelt dat een urenbeperking zal verminderen en een aantal aspecten van de beperkingen in persoonlijk en sociaal functioneren zelfs helemaal zullen verdwijnen. Op een termijn van minder dan een jaar. Hoe? Geen idee. Ik vraag mij in mijn bezwaarschrift dan ook hardop af waar deze arts die wijsheid vandaan heeft gehaald (oké, ik heb het wel iets anders verwoord).

De bezwaarverzekeringsarts is het met mij eens; zij kan in het dossier eveneens geen gegevens of argumenten afleiden op grond waarvan de prognose van de belastbaarheid als “redelijk tot goed” zou moeten worden beschouwd. Alsnog een IVA, dus. Uiteraard ben ik blij met dat resultaat en zijn dit soort bezwaarzaken nu eenmaal het werk dat ik graag doe, maar toch steekt het bij mij altijd een beetje als ik het dossier mag sluiten met een positieve rapportage. Want, zo vraag ik mij altijd af, waarom kon UWV dit niet direct concluderen? Waarom is er een wakkere werkgever voor nodig die iemand inschakelt om namens hen in bezwaar te gaan? Wetende dat er ook genoeg werkgevers zijn die nog wel liggen te slapen en dus fors blijven betalen voor een onterechte WGA-uitkering. De besparing voor mijn cliënt is ruim € 145.000,=, dus voor al die slapende werkgevers; word wakker!

Wilt u graag eens met mij overleggen over één van uw dossiers?

Leuk, ik denk graag met u mee! U kunt mij bereiken via onderstaande gegevens:

Bel 06-42079088
Mail naar m.schot@wijzerinverzuim.nl
Of check onze contactpagina

Vraag tijdig een herbeoordeling aan

Persoonlijk vind ik het belangrijk dat mensen een uitkering krijgen als zij daar recht op hebben. En dan vind ik het ook belangrijk dat het de uitkering is die bij de situatie past. Dus een IVA als er sprake is van volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid en een WW-uitkering als er (tijdelijk) geen baan beschikbaar is, om maar een paar voorbeelden te geven.

Ik vind het aan de andere kant ook wel een beetje flauw als iemand al sinds 2014 een uitkering geniet, maar er eigenlijk al een poosje geen recht meer op heeft. Daar vind ik wat van. Zo hebben wij een herbeoordeling aangevraagd voor een ex-werknemer van onze publiek verzekerde klant. Hij zat al sinds 2014 “in de WIA”, in de categorie 35-80% arbeidsongeschikt.

Na zoveel jaren kan dat dus 2 kanten op; of hij is zodanig hersteld dat er geen sprake meer is van recht op uitkering dan wel een lager percentage, of zijn situatie is verslechterd en dan is er mogelijk sprake van een IVA. Nou ja, de derde optie is dat er helemaal niets veranderd is, maar dat zie ik eigenlijk niet zo vaak.

Na herbeoordeling blijkt betrokkene <35% arbeidsongeschikt, waardoor zijn uitkering zal worden beëindigd. Nu heeft deze meneer al die tijd dus eigenlijk al verdienvermogen gehad, anders was hij wel 80-100% arbeidsongeschikt, maar als we niet om een herbeoordeling hadden verzocht had hij nog jarenlang een uitkering ontvangen. Weliswaar de vervolguitkering, geen vetpot, maar toch wel een fikse schadepost voor de (ex-)werkgever.

Zoals gezegd; ik vind daar wel wat van. Ik vind het namelijk nogal laks van UWV om deze categorie uitkeringsgerechtigden maar gewoon te laten aanmodderen met een vervolguitkering, al die jaren lang.

De uitkeringsgerechtigde is namelijk veel beter af met een goede begeleiding naar passend werk, dat levert uiteindelijk financieel meer op. Deze meneer heeft van die begeleiding niet zoveel vernomen. Zelf vind ik het heel fijn om te werken, dus ik vul dan maar even in dat dat voor een ander toch ook wel zo zal zijn, maar daarmee begeef ik mij mogelijk op glad ijs.

In dit geval heeft de ex-werknemer ook niet aan de bel getrokken dat hij wel graag hulp zou willen bij re-integreren, dus wellicht is deze meneer een uitzondering. Maar de noodzaak, in ieder geval financieel gezien, om te gaan werken is nu wel groter. Hoe komt hij nu nog aan een leuke job, na 6 jaar WIA? En zonder hulp, want daar heeft hij geen recht (meer) op bij <35% arbeidsongeschiktheid? En toen hij het recht wel had kwam het niet van de grond.

Daarmee ben ik nog steeds van mening dat het terecht is dat een uitkering eindigt als iemand er gewoonweg geen recht meer op heeft, ook voor de portefeuille van de ex-werkgever wel zo prettig, maar die begeleiding in de vervolguitkering zou volgens mij toch echt anders moeten.

En: beste (ex-)werkgever, let er op dat u wel tijdig om een herbeoordeling verzoekt om te voorkomen dat u zomaar een paar jaar teveel aan toegerekende uitkering betaalt.

Contact

Neem gerust contact met mij op als u meer wilt weten:

Bel 06-42079088
Mail naar m.schot@wijzerinverzuim.nl
Of check onze contactpagina

De snelle beslisser

Verbaasd was ik, dat er binnen 2 weken na het indienen van de aanvullende gronden in bezwaar al een beslissing op de mat viel. Gegrond bezwaar, IVA vanaf toekenning. Ik moet eerlijk zeggen; we stonden ook wel sterk en zelf was ik best tevreden over mijn stukje proza. Soms heb je dat.😉

Zowel werknemer als werkgever waren verbaasd dat er geen IVA was toegekend, dus werkgever schakelde ons in om bezwaar te maken. Werknemer had een WGA 80-100% toegekend gekregen, maar onduidelijk was waarom, omdat werknemer zelf geen behandelmogelijkheid meer zag.

In mijn bezwaarschift heb ik het UWV gewezen op het Beoordelingskader, daarop sneuvelt wel vaker een beslissing, valt mij op. Het Beoordelingskader waar verzekeringsartsen zich aan dienen te houden zegt onder meer dat belastbaarheid na het eerstkomende jaar slechts mag worden aangenomen indien van een behandeling vaststaat dat deze eerst op langere termijn kan zijn gericht op verbetering van de belastbaarheid.

Uit de stukken die ik voor mij had bleek echter dat de behandeling vooral bestond uit leefregels. De verzekeringsarts schreef in zijn rapport: het gaat om een zeer invaliderende aandoening waarbij de situatie niet zal verbeteren. De lopende behandeling is niet gericht op verbetering van de klachten, maar om er zo goed mogelijk mee om te gaan. Dat leek mij duidelijk een eindsituatie. De conclusie van de verzekeringsarts van zijn prognose dat er op langere termijn nog verbetering kon optreden kon ik dan ook niet helemaal volgen. Er was ook geen sprake van een behandeling waarvan vaststond… hoe dan ook, u begrijpt mijn punt.

Het werd zelfs nog wat gekker allemaal. De behandelend specialist had namelijk in eerdere informatie de eigen prognose al op papier gezet; geen verbetering meer mogelijk/eindsituatie. De verzekeringsarts heeft bij zijn beoordeling nog actuele informatie opgevraagd bij de specialist, mogelijk met het idee dat je nooit zeker weet of de specialist er nog steeds hetzelfde over denkt. Maar ontvangst van de informatie van de specialist werd niet afgewacht alvorens een uitspraak te doen en een WGA 80-100% toe te kennen. Ook bijzonder, waarom zou je dan medische informatie opvragen als je toch niet van plan bent om het te gaan gebruiken. Hoe dan ook; werknemer heeft rust om zich voornamelijk bezig te gaan houden met zijn leefregels, geen verdere UWV-verplichtingen en 75% uitkering tot AOW-gerechtigde leeftijd. Voor werkgever heb ik ruim € 180.000,= bespaard. Ook wel fijn.

Mogelijk zegt de snelheid van de beslissing op bezwaar iets over de uitkomst ervan? Geen idee, als ik mij eens verveel kan ik dat bij andere beslissingen nog eens nakijken. Maar alleen als ik mij verveel dan.

Wilt u voorkomen dat ik me ga vervelen?

Bel of mail me gerust, hieronder vind u mijn contactgegevens:

Bel 06-42079088
Mail naar m.schot@wijzerinverzuim.nl
Of check onze contactpagina